Fatale Zoektocht (2007)

Zonder iemand te zijn tegengekomen waren we de Bloemstraat uitgereden. Om de problemen niet op te zoeken koos Ernst voor de route door het park. Het was harder gaan sneeuwen en de wind gierde door de kierende ramen.

'Heb je het koud?'

Ik schudde mijn hoofd, maar kroop wel dichter tegen hem aan. Ergens vandaan hoorde ik een vogel krijsen. Bij de laatste kilometers begon dat klemmende gevoel weer op mijn borst te drukken. Ik smeekte God de oorlog te beŽindigen.

In de verte zag ik de kerktoren. Straks zouden we links afslaan, waarna ik bij het stadhuis uit zou stappen om de laatste vijfhonderd meter alleen naar huis te lopen.

De jeep begon langzamer te rijden. De teller gaf nog maar twintig kilometer aan. Ik legde mijn hoofd op zijn schoot en wenste de tijd stil te kunnen zetten. De oorlog zou niet lang meer duren, troostte ik mezelf. Dan zou alles als een boze droom zijn geweest.

Ernst remde af. De jeep stond stil. Waren we er al? Ik richtte me op uit zijn schoot. Maar dan kon helemaal niet. We waren het theehuis nog niet gepasseerd. Ik keek naar mijn geliefde.

Ernst keek met een strakke blik in de spiegel en begon te vloeken. 'Raus!!', brulde hij. Zonder de moter af te zetten sprong hij naar buiten. Ik wilde hem volgen, maar bleef zitten. Een regen van schoten verlamde me.

Even later trokken schreeuwende mannen in leren jassen me uit de cabine.

Sneeuwvlokken zo groot als damstenen waaiden in mijn gezicht.

Aan de overkant trapte een man een lichaam om. Ik herkende de schoppende man onmiddellijk. Er volgden nog twee schoten. De schutter scheen met een lantaarn naar beneden. Ik volgde zijn blik en zag een masker van bloed. Het was Ernst. Daarna voelde ik een hand op mijn schouder. 

Wat er verder gebeurde drong nauwelijks tot me door.

Het was half tien in de avond. Aan alles leek een einde te zijn gekomen.

 

 

Up ] Lijster ] Moederdier ] Reigerman ] Zonder Spijt ] Poldermoorden ] [ Fatale Zoektocht ] Het stille kwaad ] Imelda ] Buitenspel ] Laatstgezien ] Zwanendrift ]