Column 2 - Verwarring

Nog niet zolang geleden werden wij (mijn geliefde en ik) uitgenodigd voor een nadere kennismaking met onze nieuwe buren. Mijn vrouw, doorgaans beter op de hoogte van het reilen en zeilen in onze buurt dan ik, gaf mij de informatie die zij noodzakelijk schijnt te vinden voor een geslaagde kennismaking.

De man heet Bart, ( leuke vent om te zien volgens mijn vrouw) is veertig jaar en salesmanager bij een supermarkt. De vrouw, met wie Bart al vijftien jaar samen woont, heet Evelien. Zij is tweeënveertig en vertegenwoordigster in cosmetica producten. Ze hebben twee kinderen en een hond. Bart zeilt en is lid van de plaatselijke watersportvereniging. Evelien doet aan fitness en luistert graag naar een goede cd. Beiden houden niet van lezen. De laatste informatie diende als stille wenk om niet over mijn boeken te beginnen. Bart en Evelien voldeden aan het modale plaatje dat anno 2006 in lifestyle bladen wordt getoond. Mijn nieuwsgierigheid was nog niet gewekt.

Evelien bleek een fantastisch wijf. Bart een meesterlijk verteller. Ze domineerden de avond op een wijze die ik als amusant en onderhoudend ervoer. De levendige manier waarop Bart vertelde over zijn zeiltochten in Zweden en Noorwegen boeide mij enorm. Evelien vertelde over haar passie voor cd’s en onderstreepte dit door te zeggen tot een orgasme te kunnen komen bij het luisteren naar werken als Brains. Ik knikte verward. Vermoedelijk had ik het verkeerd verstaan en bedoelde ze de Duitse componist Johannes Brahms. Bart grapte er overheen dat hij de stichter van dit kunstwerk daar eeuwig dankbaar voor zou blijven en vroeg mij vervolgens waar ik zoal opgewonden van kon raken. Dankbaar voor dit voorzetje antwoordde ik dat het lezen van een goede thriller mij in extase kon brengen.

‘Wat versta jij onder een goede thriller?’, vroeg Evelien.

Overrompeld door haar interesse, maar te bescheiden om mijn eigen titels te noemen, liet ik de namen Mankel, Indridason en Egeland vallen als mijn favoriete schrijvers.

‘Je schrijft toch zelf ook?’ vroeg Bart.

Verrast door zijn voorkennis beaamde ik dat.

‘Ik ben jou nog nooit tegengekomen in het assortiment’, zei Evelien. Het klonk als een verontschuldiging.

‘Ik lig anders wel in de boekwinkel’, reageerde ik quasi nonchalant.

Evelien keek me niet begrijpend aan. ‘Daar kom ik nooit’, zei ze. Haar toon was nog steeds verontschuldigend. Alsof ze zich wilde excuseren voor het feit dat ze geen lezer was.

‘Maar zodra er een titel van jou op cd verschijnt sta ik voor in de rij’, vervolgde ze lachend.

Verward staarde ik mijn buurvrouw aan. Werken als Brains, had ze gezegd. Plotseling drong het tot me door. Het luisterboek. Ik had het dus toch goed verstaan. Het was niet Brahms, maar Vis die Evelien tot een hoogtepunt wist te brengen………….

 

Gerard Nanne

p.s. Dames, mijn 1e roman 'Het lied van de lijster' is nu ook als luisterboek verkrijgbaar.

Up ] Column 1 ] [ Column 2 ] Column 3 ]